ညာသန္တစ္ေယာက္ရဲ႕ လမ္းေလွ်ာက္ပဲြေတာ္

ညာသန္တစ္ေယာက္ရဲ႕ လမ္းေလွ်ာက္ပဲြေတာ္

ကၽြန္ေတာ္ လမ္းေလွ်ာက္ေနသည္။
က်န္းမာေရးအတြက္ လမ္းေလွ်ာက္ေနျခင္းလား။ ခရီးတစ္ခုအတြက္ ေျခလွမ္းေ႐ြ႕ေနျခင္းလား။ ႏွစ္ခုစလုံးမွန္ႏိုင္သလို ႏွစ္ခုစလုံးလည္းမွားႏိုင္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အသိတြင္ ေခါင္းစဥ္မ႐ိွ။ အေၾကာင္းအရာမ႐ိွ။
ေ႐ွ႕တည့္တည့္မွ ဆိုင္ကယ္တစ္စီးမီးဖြင့္ၿပီးေမာင္းလာသည္။ ကၽြန္ေတာ္ အလိုအေလ်ာက္ လက္ကိုစူပြစူပြလုပ္ျပလိုက္ေတာ့ ဆိုင္ကယ္ေမာင္းသမားက ကၽြန္ေတာ့္ကိုဆဲသြားသည္။ "ညမို႔လို႔ မီးဖြင့္ၿပီးစီးတာ...ျဖစ္လား"တဲ့။ ဒါ ညလား။ ဘယ္သူ႔ညလဲ။ လူခ်မ္းသာတစ္ေယာက္၏ ညဆိုေသာအခ်ိန္သည္ လူဆင္းရဲမိန္းမငယ္တစ္ေယာက္၏ မနက္ခင္းတစ္ခုျဖစ္ေနႏိုင္သည္။ မဂၢဇင္းအယ္ဒီတာတစ္ေယာက္၏ ေန႔လည္ခင္းတစ္ခုလည္းျဖစ္ႏိုင္သလို အျခားမ်ားစြာလည္းျဖစ္ႏိုင္ပါေသးသည္။
လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ဗိုက္ဆာလာသည္။ အိတ္ကပ္ကိုစမ္းရမွာ အားနာေနမိသျဖင့္ မစမ္းျဖစ္။ ဆာေလာင္မႈႏွင့္ အိတ္ကပ္ သိပ္ေတာ့မပတ္သတ္လွပါ။ သို႔ေသာ္ မစမ္းျဖစ္ေသး။
စြန္႔စားလိုက္ရမလား။
စြန္႔စားလိုက္ရမလား။
စြန္႔စားလိုက္ရမလား။
အေျဖတစ္ခုက ႏွစ္မဲတစ္မဲျဖင့္ႏိုင္သြားသည္။ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ ၾကားေနမဲမပါသျဖင့္သာ ရလာဒ္ကျပတ္သားသြားျခင္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္လႈပ္႐ွားစြာ လက္ကို တျဖည္းျဖည္းေျမွာက္ယူၾကည့္သည္။ ရင္ဘတ္ဆီေရာက္မွ သက္ျပင္းခ်ႏိုင္ေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အက်ၤ ီတြင္ အိတ္ကပ္မပါ။ သို႔မဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္စမ္းမိတာ ၀ဲဘက္မဟုတ္။ သို႔မဟုတ္ ကၽြန္ေတာ့္လက္က အိတ္ကပ္ကိုမသိ။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ တြန္႔ခနဲယားသြားျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ လက္ကိုျပန္ခ်လိုက္သည္။
ကၽြန္ေတာ့္ကိုေက်ာ္တက္သြားေသာ ကားတစ္စီးကို မနာလိုစိတ္အလွ်င္းမပါဘဲ လိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။ ငါလိုေကာင္လမ္းေလွ်ာက္ေနတာ ေက်ာ္တက္သြားရတယ္လို႔ ႐ိုင္းလိုက္တဲ့ကားႏွယ္ ဟုလည္း မေတြးမိပါ။ မီးနီနီေလးႏွစ္လုံးေပ်ာက္သြားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဗိုက္ဆာလာျပန္သည္။
လုပ္လိုက္ရမလား။
လုပ္လိုက္ရမလား။
လုပ္လိုက္ရမလား။
ဒီတစ္ခါလည္း အေျဖကႏွစ္မဲတစ္မဲ။ ကၽြန္ေတာ္ အျမန္လႈပ္႐ွားသည္။ ဘယ္သူမွရိပ္မိလို႔မျဖစ္။ စိမ္းေရႊေရႊအရသာတစ္မ်ဳိးက လွ်ာကိုကလိထိုးသြားသည္။ လွ်ာမွာ တဟီးဟီးတဟားဟားျဖင့္ ထြန္႔ထြန္႔လူးေနေတာ့သည္။ ထိုသတင္းဦးေႏွာက္ဆီေရာက္ေတာ့ ဦးေႏွာက္က ေၾကညာခ်က္တစ္ေစာင္ ခ်က္ျခင္းထုတ္ျပန္သည္။ ေနာက္တစ္ခါ လမ္းေဘးဗာဒံ႐ြက္ ခူးမစားရ တဲ့။
လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ရင္း ေတြးေနမိသည္။ ေနာက္တစ္ခါမစားရဆိုေတာ့ အဲဒီတစ္ခါၿပီး ေနာက္တစ္ခါဆို စားခြင့္႐ိွႏိုင္သည္။ သို႔မဟုတ္ လမ္းေဘးမဟုတ္ေသာ ၿခံထဲမွ၊ စိုက္ခင္းထဲမွ ဗာဒံ႐ြက္ဆို စားခြင့္႐ိွႏိုင္သည္။ သို႔မဟုတ္ ခူးမစားရဆိုေတာ့ ေကာက္စား၍ရႏိုင္သည္။ သို႔မဟုတ္.........။ ေတြးရင္း လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ေနမိသည္။
တစ္ေနရာအေရာက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေျခလွမ္းတို႔ တုန္႔ခနဲ။ လမ္းက ႏွစ္ခြျဖစ္ေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္သြားရမယ့္လမ္းက ဘယ္လမ္းလဲ။ သို႔မဟုတ္ ဘယ္လမ္းက ကၽြန္ေတာ့္ေျခလွမ္းေတြအတြက္လဲ။ တစ္ေၾကာင္းတည္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္ေျခလွမ္းေတြသြက္ခဲ့သေလာက္ ေ႐ြးခ်ယ္မႈႏွင့္ႀကံဳသည့္အခါ ေႏွး႐ုံတင္မဟုတ္ တိခနဲျပတ္သြားတာ သိသိသာသာ။
ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္လမ္းလုံးေလွ်ာက္ခြင့္႐ိွသလား။ ဘယ္သူကမွ လာေျဖမေပးၾကတဲ့အဆုံး ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္လမ္းလုံးေလွ်ာက္ၾကည့္သည္။ တစ္လွမ္း...။ ႏွစ္လွမ္း...။ သုံးလွမ္း...။ ရသားပဲ။ လမ္းတိုင္းဟာ ကၽြန္ေတာ့္ေျခလွမ္းေတြအတြက္ဆိုတာ ေသခ်ာသြားၿပီ။ သို႔မဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္လမ္းလုံးသြားရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေသခ်ာသြားၿပီ။
ဆက္ေလွ်ာက္ရမလား။
ဆက္ေလွ်ာက္ရမလား။
ဆက္ေလွ်ာက္ရမလား။
ဒီတစ္ခါက် တစ္မဲႏွစ္မဲ။ ကၽြန္ေတာ္ လမ္းဆက္ေလွ်ာက္သည္။ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကိုညည္းရင္း။ လက္ဖ်စ္တီး စည္းခ်က္လိုက္ရင္း ျဖည္းညင္းစြာ။ ေပါင္ရင္းက နာသလိုလို႐ိွလာသည္။ သို႔မဟုတ္ နာလာသည္။ ဘာလဲ။ ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္ေနတာ ဘာအမွားအယြင္း႐ိွလို႔လဲ။ ဆက္.....ေလွ်ာက္။ နာသည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ပိုင္ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ ကိုယ့္အတြက္ေသခ်ာေနတဲ့လမ္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္ေနတာပဲမဟုတ္လား။ ဒီၾကားထဲ ညာဘက္ေျခေထာက္က အသက္အႏၱရာယ္ႏွင့္ ရင္ဆိုင္လိုက္ရေသးသည္။ ဆိုင္ကယ္ႏွစ္စီး ကားႏွစ္စီးက ကၽြန္ေတာ့္ေျခေထာက္ေဘးမွ ပြတ္ကာသီကာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္ေလွ်ာက္မရေတာ့။ ဟာ....ဘာလဲကြာ။
ယာဥ္ထိန္းရဲတစ္ေယာက္ ထူးထူးျခားျခား ေရာက္လာသည္။
"ေဟ့လူ ခင္ဗ်ား ဘာလုပ္ေနတာလဲ"
"ကိုယ့္နာမည္နဲ႔ကိုယ္ ေနစမ္းပါဗ်ာ။ လာမ႐ႈပ္စမ္းပါနဲ႔။ ဒီမွာ ေျခကုန္စိတ္ပန္းက်ေနရတဲ့အထဲ"
"ခင္းဗ်ားနာမည္က ဘာလဲ"
"လမ္းေလွ်ာက္႐ူး ေလ"
ယာဥ္ထိန္းရဲ လွည့္ျပန္သြားသည္။ ေတာ္ေတာ္ေ၀းေ၀းေရာက္မွ ျပန္လွည့္လာသည္။
"လိုင္စင္ျပပါ"
ကၽြန္ေတာ့္မွာ လိုင္စင္႐ိွသလား။ သို႔မဟုတ္ ႐ိွမ႐ိွသိဖို႔လိုသလား။ သို႔မဟုတ္ ယာဥ္ထိန္းရဲကိုျပဖို႔လိုသလား။
"ခင္ဗ်ားက ေမာ္ဒယ္ဘယ္ေလာက္လဲ။ စီအန္ဂ်ီလား ႐ိုး႐ိုးလား။ မီးခိုးေတာ့မထြက္ဘူးေနာ္"
"အိုေက ေျဖ႐ွင္းေပးပါ့မယ္။ ဒီမွာၾကည့္"
ကၽြန္ေတာ္ ေျခေထာက္ႏွစ္ခုကို ျပန္စုျပလိုက္သည္။ ယာဥ္ထိန္းရဲ ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ စဥ္းစားေနသည္။ ၿပီးေတာ့ "ကၽြန္ေတာ္လည္း ယာဥ္ထိန္း႐ူးပဲလုပ္ေတာ့မယ္ဗ်ာ"ဟုေျပာၿပီး ထြက္သြားေတာ့သည္။
ကၽြန္ေတာ္ လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ဦးမည္။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ လမ္းႏွစ္ခုၾကားကြက္လပ္တြင္ ေျခလွမ္းတို႔က ေတြေ၀ေနၾကသည္။ လမ္းတစ္ခုခုကိုေ႐ြးရမည္။ သို႔မဟုတ္ ေျခလွမ္းတစ္ခုခုကိုေ႐ြးရမည္။ ေ႐ြးရမည္ဆိုသည့္အသိတစ္ခု ရလိုက္ျခင္းကိုပင္ အျမတ္ဟုဆိုရမည္လား။ အဲဒါကအျမတ္ဆိုလွ်င္ အ႐ႈံးကဘာလဲ။ ကၽြန္ေတာ္စီးပြားေရးလုပ္ေနတာလား။ စီးပြားေရးမွာပဲ အ႐ႈံးအျမတ္႐ိွတာလား။
ေျခလွမ္းတို႔ စၿပီ။ သို႔မဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္ လမ္းေလွ်ာက္ေနသည္။
ကားတစ္စီး၏အရိပ္က ကၽြန္ေတာ့္ေျခလွမ္းေတြကို ေလနဲ႔ဟပ္သည္။ ေစာေစာက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေက်ာ္တက္သြားတဲ့ကားလား။ ေ႐ွ႕တည့္တည့္ကဆိုေတာ့ မမွတ္မိ။ မဟုတ္ဘူးလို႔ေရာ ဘယ္သူေျပာႏိုင္မွာလဲ။ မီးနီနီေလးႏွစ္လုံးကိုျမင္ရလွ်င္ မွတ္မိႏိုင္သည္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ကားသည္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေက်ာ္တက္မသြားပါ။ ဗိုက္ဆာလာသည္။ မနာလိုစိတ္အလွ်င္းမပါဘဲ လမ္းႏွစ္ခြကိုေငးမိသည္။
ယာဥ္ထိန္း႐ူးတစ္ေယာက္ ဟိုဘက္လမ္းကူးလိုက္ ဒီဘက္လမ္းကူးလိုက္ႏွင့္ လက္ကို စူပြစူပြလုပ္ျပေနသည္ကို ျမင္ရသည္။ သူေရာ ဗိုက္ဆာေနၿပီလား။ သို႔မဟုတ္ အိတ္ကပ္စမ္းေနၿပီလား။ သို႔မဟုတ္ စဥ္းစားေနၿပီလား။
ကၽြန္ေတာ္က ညာသန္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္။

သစၥာမင္းအိမ္
၂၇၊ ၁၁၊ ၂၀၁၃
 

အခ်စ္

အခ်စ္

ပန္းကို ပန္းနဲ႔ ပြင့္ယူထားတဲ့ ရနံ႔ မီးကို မီးနဲ႔ ေမႊးယူထားတဲ့ အလင္း စိတ္ကို စိတ္နဲ႔ ညႇိယူထားတဲ့ ေတးသြား အစိပ္ကို အစိပ္နဲ႔ အကြက္ကို အကြက္နဲ႔ ပြတ္ယူထားတဲ့ အရသာ လူ႔အျဖစ္မွာ ဒီအရာတစ္ခုေတာ့ ေသခ်ာသြားခ်င္တယ္။ ။ သစၥာမင္းအိမ္ ၄၊၁၂၊၂၀၁၃

 

သားဦး သစၥာ မေကြး

သားဦး သစၥာ မေကြး

 

သားဦး သစၥာဟာ စေနေန႔ညကို ကဗ်ာခ်သိမ္းတယ္ လက္ေဆာင္အေနနဲ႔ အာႀကီးပဲြကို ျပန္ေပးလိုက္တယ္ သားဦး သစၥာဟာ ပညာ႐ိွဆိုေတာ့ အရက္ကို မႈတ္ေသာက္တာေပါ့ နတ္ေမာက္လမ္းမွာ ဒိုးလုံးနဲ႔ စိုးလြင္လြင္ကို သြားဖမ္းေနတုန္း ျမန္မာဆိုတဲ့နာမည္ႀကီး သုံးလုံးေပ်ာက္သြားလို႔တဲ့ သူပဲ တရားလို သူပဲ တရားခံ မႈခင္းမွာ သားဦး သစၥာဟာ သံသရာကို ေတာက္တေခါက္ေခါက္ ေခတ္ေပၚ ေခတ္ၿပိဳင္ မကဲြျပားတဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ သားဦး သစၥာဟာ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ကို အိုးနင္းခြက္နင္း ကၽြန္းမႀကီးကို ေမွ်ာ္တယ္ တမာနံ႔ေတြကို ဆီထြက္ေအာင္ႀကိတ္တယ္ ရီေ၀ရီေ၀ ေဆြးရိေနတဲ့ သန္းေခါင္ေက်ာ္မို႔ သားဦး သစၥာဟာ မေကြးလို႔ပဲ ပဲ့တင္ထပ္လိုက္ပါတယ္။ ။     သစၥာမင္းအိမ္

ႏႈတ္ဆက္ျခင္းမွာ ငါနဲ႔မင္း (၂)

ႏႈတ္ဆက္ျခင္းမွာ ငါနဲ႔မင္း (၂) 

လက္ဖ်စ္တစ္ခတ္စာ ေက်ာခ်င္းကပ္မွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ေ၀းၿပီးကတည္းက ေကာင္းကင္ဆိုတာလည္း အရင္လိုမျပာေတာ့ပါဘူး တစ္ေယာက္ႏႈတ္ခမ္းေပၚကမီးကို တစ္ေယာက္လွ်ာနဲ႔သတ္ၿငိမ္းဖို႔ လုံေလာက္စြာ လြင့္စင္ခဲ့ၾကၿပီပဲ စိတ္ကိုေကြးယူၿပီး ၿပံဳးျပလိုက္တဲ့အၾကည့္မွာ ႏွစ္ေယာက္တည္းကမ ၻာဟာ ဆလင္ဒါဆန္ဆန္ေၾကကဲြျခင္းေတြနဲ႔ ခန္းလုံးျပည့္ စို႐ႊဲလို႔ တစ္ေယာက္ေရဒါမွာတစ္ေယာက္ ျပန္ဖမ္းမမိေတာ့သလိုမ်ဳိး မိုးလင္းေပါက္ဖြာထြက္ခဲ့ေပါ့ အနာတရေတြ မ်က္ရည္ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာထက္ အလင္းသဲ့သဲ့လမ္းဆုံလို႔ပဲ ေခါင္းငုံ႔လိုက္ပါရေစ လဲြေခ်ာ္မႈကို မလဲြေခ်ာ္ခ်င္တဲ့ ေစတနာေလးသာ ဒီဘ၀မွာ ေသခ်ာခဲ့ရင္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ ကိုပဲ တရား၀င္႐ုံးပိတ္ပစ္ခ်င္တယ္ တစ္သက္စာရင္းႏွီးထားတဲ့ ဆိုင္းမဆင့္ဗုံမဆင့္ ဒဏ္ရာမ်ားအတြက္။ ။ သစၥာမင္းအိမ္ ၈၊ ၁၊ ၂၀၁၄

 

အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ သူရဲေကာင္းေန႔

အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ သူရဲေကာင္းေန႔

 

"အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ သူရဲေကာင္းေန႔" ကမၻာေျမေပၚ ပြက္ပြက္ဆူညံသံ ေထြးထုတ္ခံရတဲ့ညေန အဆုံးစီရင္ျခင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးမွာ ဒီစိတ္အပန္းေျဖဟာ လူႀကိဳက္မ်ားတယ္ ဦးဦး၀ီ ကိုကိုရမ္ ေမာင္ေမာင္ဂ်င္ မမ၀ိုင္ လစ္မစ္တူရင္ လူခ်င္းေတြ႕ၾကသတဲ့ ကိုယ့္ကၽြမ္းေလာင္ျခင္းကို သူမ်ားမီးနဲ႔ညႇိယူဖြာ႐ိႈက္ ေပါေလာေပၚေနတဲ့ ေရခဲတုံးလိုဘ၀ေတြ ျပင္းလြန္းတဲ့မနက္ျဖန္ကို ခြက္ထဲငွဲ႔ၿပီးလႈပ္ခ်လိုက္ရင္ အေရာင္ေျပာင္းသြားမလားေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အသိေခါက္ခက္ကို အာေလးလွ်ာေလးရီေ၀ပစ္ၾက ရယ္ရယ္ေမာေမာနဲ႔ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးလြင့္ပစ္ၾက ေတာ္ေတာ္ေမာသလားတစ္ခြက္ဆို မ်က္ရည္ေတာက္ေတာက္က်ေအာင္ ေမ့တယ္ ရင္ထဲ႐ႈပ္ေနမွ ေခါင္းလည္းမၾကည္မွာ ဒီအဆိပ္ရဲ႕ေျဖေဆးဟာအဆိပ္ပဲ သူရဲေကာင္းအဆက္ဆက္ လက္ဆင့္ကမ္းခဲ့ၾက ဒီအမည္ဟာ ဒီကမၻာေပၚကတစ္လက္မမွမေ႐ြ႕ဘူး သည္းအူျပတ္ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ သစၥာေသြးရဲခဲ့ၿပီးေနာက္ လုပ္စရာဟာ ဘာမွမက်န္ေတာ့ဘူးဆိုပါေတာ့ ကိုယ္လည္း တစ္မိနစ္ၿငိမ္သက္ထားလိုက္တယ္။ ။ သစၥာမင္းအိမ္

ဘယ္သူဘာေျပာေျပာ ဒီစေနေန႔ညကို ငါစားတယ္

ဘယ္သူဘာေျပာေျပာ ဒီစေနေန႔ညကို ငါစားတယ္

 

မန္စီးတီး လီဗာပူးနဲ႔ အာႀကီးကို လႊတ္ခ်လိုက္တယ္
ခြမ္းခနဲက်ကဲြသြားတာက တနဂၤေႏြေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ စေန
အလိမ္ေပၚသြားေတာ့
ႏွီးခ်က္က ေရေတာင္းတယ္
အေသမေစာခ်င္တာေၾကာင့္ျဖစ္မယ္
ကုသိုလ္ေတြ နာမည္မေပါက္ေသးဘူးမဟုတ္လား
ေငြေခ်ၿပီးမွေတာ့ ဘာမွလုပ္မရေတာ့ဘူူး
ဖုန္း၀ယ္တယ္ဆိုတာ
အရက္သမားလိုင္စင္၀ယ္သလိုမွမဟုတ္တာ
ကဗ်ာဆရာေတြ ကၽြမ္းက်င္တယ္
အႏွစ္ႏွစ္အလလျဖည့္လာခဲ့တဲ့ အမာ႐ြတ္ေတြေၾကာင့္
တက္တူးထိုးစရာမလိုပါဘူး
အဆင္ေျပရင္ အားလုံးဖိုက္တာပဲ
ဂ်မ္ဘိုနဲ႔ ေဂၚဇီလာအေၾကာင္း ေျပာကိုမေျပာေတာ့ဘူး
ေဒၚျမေလးဟာ အိမ္ေထာင္မက်ခင္ထိ အပ်ဳိေသခ်ာတယ္ ေခတ္အရ
အခု မိန္းမငယ္ေတြ မ်က္ရည္ခံထိုးၾကသလိုေပါ့
တစ္ခါလာလည္း ဒီဇာတ္ ေနာက္တစ္ခါလည္း ဒီဇာတ္
ေၾကကဲြလို႔ကို မဆုံးႏိုင္ဘူး
ငါတို႔ကိုယ္တိုင္ လူၾကမ္းျဖစ္ေနတဲ့ စင္ေပၚမွာ
အဆိုေတာ္တစ္ေယာက္ဟာေျပးလႊား
စာေပေဟာေျပာပဲြတစ္ခုကို အရသာမခံတတ္သလိုမ်ဳိး
ျပည္ပန္းညိဳဟင္းတစ္ခြက္ ဆားဖ်က္သြားသလိုမ်ဳိး
မုန္တိုင္းေတြ ေစ်းႏႈန္းကစားတယ္
ခ႐ိုနီတစ္ေယာက္ရဲ႕အိပ္ယာမွာ
နာမည္ေတြ လာလာေျပာင္းတဲ့မိန္းကေလး ေပ်ာ္ပါေစ
ဆုေတာင္းဟာ ဒိုးလုံးမဆိုခင္ကတည္းက လူႀကိဳက္မ်ားေနတာ
ဟိုေဖ့စ္ဘြတ္ကာ ဟိုဟာလုပ္တုန္းက
ငါတို႔ ၀ိုင္းဆဲၾကသလို
မန္ယူကို ဆက္အားေပးၾကတာေပါ့
မန္စီးတီး လီဗာပူးနဲ႔ အာဆင္နယ္ကို တီဗီြမွာထားခဲ့
ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း စေနကို ငါတို႔စိတ္ႀကိဳက္ စားလို႔ရၿပီ။ ။

သစၥာမင္းအိမ္

ကမ္းေျခ

ကမ္းေျခ

လေရာင္နဲ႔ေတြ႕မွာစိုးလို႔တဲ့ ပင္လယ္က တိတ္တိတ္ေလး ျပန္သြားတယ္ လမုတန္းသြယ္ေအာင္ၿပံဳးလိုက္တဲ့အေဖြး ညေနတစ္ခ်က္လႈပ္တိုင္း လႈိင္းေတြေျပးတက္လာမွာလား ေစာင့္ေနတဲ့ၾကယ္ေလးမေႂကြခင္ သာယာသံကိုနားနဲ႔ဆယ္ထားလိုက္တယ္ တစ္ေလျပည္လုံးေမႊးေစ။ ။ သစၥာမင္းအိမ္ 19/01/14